Od około dziesięciu lat rzemieślnicza czekolada całkowicie zmieniła oblicze w Quebecu. Miasto nie ma już zwykłych cukierników, lecz prawdziwych czekoladników, którzy sami pozyskują ziarna, kontrolują palenie i rozwijają unikalne profile aromatyczne. Podobnie jak w kawie specjalistycznej, śledzenie pochodzenia stało się wartością.

Wpływ quebeckiego regionu jest wyraźny w przepisach: syrop klonowy, sól kwiatowa z Bas-Saint-Laurent, dzikie owoce, cynamon z Charlevoix. Lokalne składniki wzmacniają kakao importowane z najlepszych regionów produkcji: Ekwador, Madagaskar, Peru.

Szlak czekoladziarni Starego Quebecu stał się pełnoprawną trasą turystyczną. Wielu odwiedzających poświęca na nią całe przedpołudnie, sklep po sklepie, degustacja po degustacji. Trasa kulinarna, która naturalnie kończy się na tarasie kawiarni.

Syrop klonowy to król składników. Dodaje karmelowej słodyczy, drzewnej głębi, której nie potrafią naśladować rafinowane cukry. Czekoladnicy z Québec używają go w ganaszach, polewach, karmelu do nadzień. Połączenie, które od razu przywołuje ten zakątek świata.

Dziko rosnące owoce Québec, borówki z jeziora Saint-Jean, kamerysy z Laurentides, maliny z Charlevoix, również wchodzą w skład receptur. W galaretkach oblewanych, w konfiturze w miękkim nadzieniu, w żelu w pralinkach. Każdy kęs to pejzaż Québec.

Kwiat soli z Bas-Saint-Laurent, zbierany ręcznie w basenach pozostawionych przez pływy Świętego Wawrzyńca, wnosi słono-słodki kontrast, który potęguje aromaty kakao. Dyskretny, ale decydujący składnik.