Vieux-Québec'in yüksek turizm sezonu Saint-Jean Günü'nden (23 Haziran) Yaz Festivali'ne (Temmuz sonu) kadar sürer. Bu altı hafta yıllık ziyaretçilerin çoğunu toplar. Restoran önlerinde uzun kuyruklar, pahalı konaklamalar, kalabalık taş döşeli sokaklar olur.

Bu dönemin dışında şehir farklı bir yüz gösterir. Yaz dışındaki üç mevsim kendi cazibesini sunar: sonbahar ve parlak renkleri, kış ve sahne gibi beyazlığı, ilkbahar ve utangaç ama derin yeniden doğuşu. Yazın sunamadığı üç farklı ruh hali, üç deneyim.

Sezon dışında konaklama fiyatları önemli ölçüde düşer: büyük otellerde %40'a kadar, Vieux-Québec'teki bed-and-breakfastlerde %30. En iyi restoranlar haftalar öncesinden rezervasyon gerektirmeden erişilebilir. Turistik yoğunluklar doğal olarak azalır.

Sonbahar, yaz dışında Eski Quebec'i ziyaret etmek için şüphesiz en güzel mevsimdir. Eylül ortasından Ekim ortasına kadar, Gouverneurs Parkı, Abraham Ovaları ve Haute-Ville sokaklarındaki ağaçlar sarı, turuncu ve kırmızı tonlarına bürünür, gri cephe taşlarıyla uyum sağlar.

Sonbahar ışığı farklıdır. Daha alçak, daha altın rengi, daha uzun. Gün sonunda Château Frontenac'ı yazda olmayan kehribar tonuyla sarar. Fotoğrafçılar bunu bilir ve özellikle bu ışık için gelirler.

Nouvelle-France Festivalleri (Ağustos) ve Uluslararası Film Festivali (Ekim) geçişi canlandırır. Gastronomi zirvededir: büyük restoranların sonbahar menüleri yılın en yaratıcıları arasındadır. Pazarlar kabak, elma, olgunlaşmış peynirler ve yeni elma şaraplarıyla doludur.

Aralık ve Ocak, Eski Quebec'in en sakin aylarıdır. Karlı, ışıklandırılmış, sessiz. Kar sesleri boğar, akşamları sokaklar ıssızdır. Château Frontenac, çelik mavisi bir gökyüzü ya da kar yüklü bulutlar önünde silüet oluşturur. Neredeyse gerçek dışı bir görüntü.

Şubat Karnavalı getirir, tek gerçek kış halk etkinliği. Karnavalın iki haftası, yaz sezonunu anımsatan bir ziyaretçi akınına sahne olur. Karnaval dışında, Eski Quebec kendi yalnızlığına geri döner.

Yalnızlık ve düşünce arayan gezginler için ideal mevsimdir. Ocak ayında Quebec'te kış hafta sonu neredeyse meditasyon gibidir: Terrasse Dufferin'de uzun yürüyüşler, kafelerde okumalar, doyurucu ve canlandırıcı kış yemekleri.

Quebec baharı yavaş yavaş inşa edilen bir vaat gibidir. Mart hâlâ soğuk, çoğunlukla karlı geçer. Nisan şüpheye düşmeye başlar. Ama Mayıs, ilk parlak güneşleri ve parklarda açan kiraz ağaçlarıyla, ılıman baharları alışık olan gezginlerin bilmediği bir yumuşaklığa sahiptir.

Québec ilkbaharının gerçek sürprizi, terasların açılmasıdır. Termometre 10 °C'yi geçtiğinde, bistro ve kafeler sandalyelerini dışarı çıkarır. Québecliler bazen hala montları üzerindeyken oturur ve güneşin tadını çıkarır. Bu dokunaklı bir manzara, hayranlık uyandıran samimi bir kolektif ritüeldir.