Η Bugatti Veyron είχε 1.001 ίππους. Όχι 1.000. Όχι 1.005. 1.001. Αυτός ο ακριβής αριθμός, επιλεγμένος σκόπιμα για να ξεπεράσει συμβολικά τους 1.000 ίππους ενώ παραμένει σε μια λογική απόλυτης ακρίβειας, λέει τα πάντα για τη φιλοσοφία Bugatti: την άρνηση του συμβιβασμού μέχρι την εμμονή.

Η Chiron προχώρησε πιο πέρα. Μετά η Bolide. Μετά η Tourbillon. Κάθε μοντέλο είναι μια ανανεωμένη δήλωση: αν μπορούμε να πάμε πιο μακριά, το κάνουμε. Αν μπορούμε να κάνουμε καλύτερα, ξαναρχίζουμε.

Ettore Bugatti: ένας καλλιτέχνης που κατασκεύαζε αυτοκίνητα

Ο Ettore Bugatti δεν ήταν μηχανικός με την κλασική έννοια του όρου. Ήταν καλλιτέχνης. Τα πρώτα του αυτοκίνητα, στις αρχές του 20ού αιώνα, ήταν όμορφα πριν γίνουν γρήγορα. Είχε την πεποίθηση ότι η ομορφιά και η απόδοση δεν είναι αντίθετες: ότι ένα τέλεια σχεδιασμένο αυτοκίνητο θα ήταν αναγκαστικά όμορφο.

Αυτή η πεποίθηση διατηρήθηκε σε όλες τις γενιές Bugatti που ακολούθησαν. Ακόμα και τα πιο ακραία μοντέλα, αυτά που δεν έχουν καμία πρόθεση να χρησιμοποιηθούν καθημερινά, δουλεύονται με μια προσοχή στη λεπτομέρεια που θυμίζει κοσμηματοποιία όσο και μηχανική.

Ο καφές ειδικής κατηγορίας: ίδια φιλοσοφία

Ένας κόκκος μονοποικιλιακός από την Αιθιοπία, φυσικά επεξεργασμένος, ψημένος σε μικρή παρτίδα από έναν τεχνίτη που γνωρίζει τον αγρότη που τον μάζεψε: είναι το ισοδύναμο του καφέ με μια Bugatti. Όχι σε όρους τιμής. Σε όρους πρόθεσης.

Η πρόθεση να μην αποδεχτείς ότι κάτι καλό μπορεί να είναι λιγότερο καλό απ’ ό,τι θα μπορούσε να είναι. Η πρόθεση να γυρίσεις πίσω και να ξαναρχίσεις αν το αποτέλεσμα δεν ανταποκρίνεται σε όσα ξέρουμε ότι μπορεί να προσφέρει η πρώτη ύλη. Αυτή η απαίτηση δεν προορίζεται μόνο για αυτοκίνητα των δέκα εκατομμυρίων ευρώ.

Ζει επίσης σε ένα καλά φτιαγμένο φλιτζάνι καφέ, σε έναν εσπρέσο που έχει εξαχθεί με φροντίδα, σε ένα latte με γάλα βρώμης που ετοιμάζει κάποιος που πιστεύει ότι κάθε παραγγελία αξίζει το καλύτερο που μπορεί να προσφέρει η κατάσταση.

Τι μας μαθαίνει η Bugatti για τον καφέ

Η Bugatti επανέφερε την ευγενή τέχνη της απόδοσης για την απόδοση. Χωρίς πρακτική δικαιολόγηση. Χωρίς λογική απόδοση επένδυσης. Επειδή είναι δυνατό και αξίζει να υπάρχει.

Ο specialty καφές κάνει κάτι παρόμοιο στη δική του εξειδικευμένη αγορά: διεκδικεί το δικαίωμα να είναι ακριβής, απαιτητικός, δαπανηρός στην παραγωγή, για ένα φλιτζάνι που θα καταναλωθεί σε λίγα λεπτά. Δεν είναι λογικό. Αυτό τον κάνει ενδιαφέρον.

Στο Carrera Café, υποστηρίζουμε αυτή τη θέση. Δεν σερβίρουμε τον πιο προσιτό καφέ. Σερβίρουμε τον πιο προσεγμένο καφέ που μπορούμε να ετοιμάσουμε για εσάς. Όπως η Bugatti που δεν κατασκευάζει το πιο προσιτό αυτοκίνητο, αλλά το πιο ολοκληρωμένο.