De ideale start vanuit Montréal

Geen sprake van vertrekken na 10u. De regel voor een herfstdag op zondag is om op pad te gaan voordat de stad echt wakker wordt. Half acht, koffie in de hand, koude auto, zachte radio. Het licht van de Québecse herfst wacht niet.

De rit Montréal-Québec duurt ongeveer 2u45 via autosnelweg 20. Maar een zondag verdient beter dan de snelweg. We laten je zien hoe je er een volledige ervaring van maakt, niet zomaar een rit.

De route: A-20 of 132, de echte keuze

De autosnelweg 20 is efficiënt. De route 132 langs de zuidelijke oever is iets anders. Die loopt langs de rivier, doorkruist dorpjes en biedt uitzichten die je niet vergeet. Sorel-Tracy, Nicolet, Bécancour: namen die klinken als rallystops op een onbekend circuit.

Onze aanbeveling: neem op de heenweg de 20 om tijd te winnen, en kom terug via de 132 in de late namiddag wanneer het licht goudkleurig is op de rivier. Dat is de strategie van een piloot die zijn circuits kent.

Voor wie uit Sherbrooke of de Estrie komt, biedt de autosnelweg 55 Noord via Drummondville een interessante compromis: minder afstand, passage door de Mauricie mogelijk als je tijd hebt.

De stops die het verschil maken

Een rit zonder stoppen is gewoon een rit. Hier zijn drie tussenstops die de reis veranderen in een gedenkwaardige dag.

Nicolet, de kathedraalstad aan de rivier

Halverwege verdient Nicolet 30 minuten. De kathedraal, de waterkant, de stilte van een zondagochtend. Weinig toeristen, veel karakter. Neem een reisbeker koffie mee en eet iets eenvoudigs op een bankje met uitzicht op de rivier.

Een brunch in Trois-Rivières (als je vroeg vertrekt)

Als je om 7u30 vertrokken bent, kom je rond 9u15 aan in Trois-Rivières. Dat is het perfecte moment voor een brunch in de stad. De Mauricie verdient het om even stil te staan, zelfs al is het maar voor een uur. Het is ook een gelegenheid om te controleren of je route van Trois-Rivières naar Québec goed gepland is.

Donnacona of Portneuf, de voorproefje

Op 45 minuten van Québec kondigen de omgeving van Portneuf de sfeer aan: beboste valleien, rivieren, lokale streekproducten. Je begint te voelen dat de stad nadert zonder hem nog te zien. Het is tijd om te vertragen en te genieten.

Aankomst in Petit Champlain

Er is een regel in Québec: je begint niet bij het Château. Je begint onderaan de stad. Petit Champlain is het einde van een mooie route. De geplaveide straatjes, de stenen gevels, de geur van hout en koffie.

Bij Carrera Café zit je middenin alles. Een espresso of latte om de aankomst te vieren. Het terras als het weer het toelaat. De korte, lokale, Italiaanse kaart. Het is de pitstop die we sinds Montréal in ons hoofd hebben.

Reken op aankomst rond 12u30 of 13u als je van het ontbijt wilt genieten. De Carrera Café kaart biedt Italiaanse plankjes, charcuterie uit Charlevoix en kazen uit Québec. Het is de verdiende beloning na een mooie rit.

Na de koffie opent het Oude Québec zich voor je. Loop omhoog naar de vestingmuren, volg het Dufferinterras, ga met de kabelbaan naar beneden. In de herfst is het licht om 15u op de koperen daken van het Château iets wat weinig foto’s echt recht doen.

De terugweg, pilootversie

De terugweg nemen we rustig. Route 132 zuidelijke oever, gouden licht over de rivier, radio zachtjes aan. We hebben geen haast. Het was een goede dag.

Wil je via de noordelijke oever terug, dan is route 138 via Portneuf en Trois-Rivières prachtig bij zonsondergang in de herfst. Reken op 3 uur met een stop.

En de volgende keer? We doen dezelfde route, maar blijven een nacht. Weekends in Québec moet je ook verdienen.